به درخواست دوست عزیزم آقا مجید و حسب نیاز به خاطر مراجعه احتمالی هنرجویان و دانشجویانی که برای انجام تحقیقات کلاسی خود ممکن است از این مطالب استفاده نمایند توضیحاتی درباره سیلوگرافی (Xylography) ارائه می گردد.

همانطور که در پست های قبلی اشاره شد سیلوگرافی یکی از روشهای چهارگانه چاپ دستی (Printmaking) است که در آن کلیشه به صورت برجسته بوده و قسمتهای منفی طرح (یعنی قسمتهایی که قرار نیست مرکب بگیرند و باید بدون رنگ بمانند) در روی آن حکاکی می شوند.

(Xylo) از ریشه یونانی به معنای چوب بوده و چون در ابتدا لوحه یا سطح به کار رفته در انجام این کار از جنس چوب بوده این نام برای آن حفظ شده است. این در حالی است که امروزه از لوحه هایی از جنس های دیگر نیز برای انجام کار حکاکی برجسته استفاده می شود. لینولئوم (Linoleum) یکی از این جنس هاست.

طبق تعریف کتاب فرهنگ اصطلاحات و واژگان هنرهای تجسمی تالیف محسن کرامتی لینولئوم نوعی کف پوش مشمعی بادوام است که برای حکاکی لینولئوم از آن استفاده می کنند.

سیلوگرافی که با لوحه لینولئومی حکاکی و چاپ گردیده است با عنوان (Linocut) نیز شناخته می شود.

انواع کف پوش ها با درجات نرمی متفاوت برای کار حکاکی برجسته مورد استفاده قرار می گیرند اما آنچه به نام لینولئوم از آن یاد می شود نرم تر و دارای سطح صاف تری بوده و به حکاک اجازه ایجاد انواع بافتها و اجرای طرح های دقیق و ظریف را می دهد. لینولئوم فعلی موجود در فروشگاه های لوازم هنری ایران (که تنها چند سالی است وارد بازار شده است) در عرض ۳۰ سانتیمتر بوده و مناسب ترین نوع کف پوش برای انجام این کار است.

همچنین قابل ذکر است برای حکاکی روی چوب کلمات (Woodcut) و (Wood Engraving) نیز به کار می رود. (اولی به معنای حکاکی روی چوب نرم که در آن خطوط چاپ شونده برجسته باقی می مانند و چاپ چوبی سیاه خط هم گفته می شود. نوع دیگر یعنی وود انگراوینگ برعکس بر روی چوب سخت و در آن خطوط چاپ شونده حکاکی می شوند و به این ترتیب دیگر جزء شیوه چاپ های برجسته به حساب نمی آید و به شیوه چاپ گود تعلق پیدا می کند.)